Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα μεγαλύτερα πολιτικά ψέματα της εποχής…

…δεν είναι μυστικά. Το βιώναμε τα τελευταία χρόνια, το ξέραμε, τα γνωρίζαμε.

Και, επειδή τα γραπτά μένουν (scripta manent), το είχα αναφέρει σε παλιότερο άρθρο μου, τον Σεπτέμβριο του 2006. Και το οποίο επιβεβαιώθηκε μέχρι κεραίας.

Ψέμα πρώτο: «Η Ελλάδα πάντα ήταν Δεξιά»

Δεν ήταν πάντα. Πότε… γεννήθηκε η Δεξιά στην Ελλάδα; Από τους φιλοβασιλικούς και τους ασφαλίτες τη δεκαετία του ’20, από το περιβόητο «Λαϊκόν Κόμμα» που ιδρύθηκε το 1913 και… έζησε ως το 1958. Το ίδρυσε ο Δημήτριος Γούναρης, διαδεχόμενο πρακτικά το Κόμμα των Εθνικοφρόνων του Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου αλλά και απορροφώντας πολιτικούς του θεοτοκικού κόμματος.

Το Λαϊκό Κόμμα αποτέλεσε τη «νόμιμη» οδό για παραπάνω εξουσία, κυρίως από τον ανίκανο βασιλιά Κωνσταντίνο αλλά και τους διαδόχους του. Και ποιο ήταν το αντίπαλον δέος τότε; Το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, πρακτικά εκφράζοντας το Κέντρο πολιτικά.

Αριστερά δεν υπήρχε τότε. Δεν είχε καν γεννηθεί ως ιδέα. Αναλογιστείτε ότι το ΚΚΕ ιδρύθηκε μόλις το 1924, ως μετάλλαξε του ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος) που είχε δημιουργηθεί το 1918.

Ως και την ίδρυση της ΕΡΕ το 1956, Κέντρο και Δεξιά εναλλασσόταν στην εξουσία. Η ΕΡΕ ήταν το κόμμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή που κυβέρνησε ακατάπαυστα έως το 1963 εν μέσω εκλογών τρομοκρατίας, βίας, νοθείας και εκλογικών συστημάτων που το αναδείκνυαν πρώτο αν και πανελλαδικά είχε μικρότερο ποσοστό! Απορείτε; Το 1956 η παράταξη «Δημοκρατική Ενωσις» του Κέντρου και της Αριστεράς, μαζί με τα… απομεινάρια του Λαϊκού Κόμματος, έλαβε το 48,15% των ψήφων και 132 έδρες ενώ η ΕΡΕ έλαβε το 47,38% και… 165 έδρες. Επειδή μπορούσε…

Μετά τη Χούντα, στην οποία (ας μη στρουθοκαμηλίζουμε) πρωταγωνίστησαν και μετείχαν και στελέχη της Δεξιάς, τι κυβερνήσεις είχαμε; Ως το 1981 τη Νέα Δημοκρατία που είχε ιδρυθεί από τον Καραμανλή εκφράζοντας τη Δεξιά, κατόπιν μια οκταετία Κέντρο (και σοσιαλισμό, άρα ΠΑΣΟΚ), κατόπιν μια τριετία Μητσοτάκη, από το ’93 έως και το ’04 ξανά ΠΑΣΟΚ (σε μεγαλύτερη περίοδο ακόμη κι από εκείνη της ΕΡΕ), ακολούθησε μια πενταετία Καραμανλή, μια διετία ΠΑΣΟΚ και μετά… το χάος. Σε αυτό μια τριετία υπήρξε συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον Σαμαρά και μια, σχεδόν, τετραετία, ΣΥΡΙΖΑ.

Στη σούμα, μετά το ’74 και έως και το 2011 και την κρίση, 21 χρόνια κυβέρνησε το Κέντρο, 15 η Δεξιά, μια 3ετία μαζί και μια 4ετία ο Τσίπρας. Εκτός κι αν θέλετε να προσθέσουμε στη Δεξιά και την 7ετία των γραφικών, στρατόκαβλων συνταγματαρχών στην καταμέτρηση…

Κοντολογίς, η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ… ή το ένα, ή το άλλο. Ήταν μεταξύ Δεξιάς και Κέντρου, με την υποσημείωση ότι το παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ που έφτασε στην εξουσία το ’81 είχε τραβήξει αρκετούς αριστερής λογικής ψηφοφόρους, ελέω της εύστοχης ρητορικής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ψέμα δεύτερο: «Από το 2015 στην Ελλάδα κυβερνά η Αριστερά»

Τούτο, εκτός από ψέμα, είναι και ο λόγος του καταποντισμού του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες Ευρωεκλογές. Καμία Αριστερά δεν κυβέρνησε από το 2015, επί του πρακτέου από μερικές αποφάσεις της, ήταν πιο πολύ… ΠΑΣΟΚ παρά ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν ένα κόμμα που έγραφε «ΣΥΡΙΖΑ» απέξω στην ταμπέλα αλλά, μέσα, το μαγαζί ήταν πράσινο. Διότι, ως επί το πλείστον, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και του Κέντρου γενικότερα, προτιμούν να τους κοπεί το χέρι παρά να ψηφίσουν δεξιά κόμματα.

Πρόχειρο παράδειγμα; Το 2009 το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ έλαβε 3.012.542 ψήφους ενώ τον Σεπτέμβρη του ’15 ήταν στους 341.390, ήτοι απώλεια 2.632.961 ψηφοφόρων (!). Αντίστοιχα, ο ΣΥΡΙΖΑ το ’09 (πέμπτο κόμματα ακόμη, τότε) είχε 315.665 ψήφους και τον Σεπτέμβρη του ’15 έλαβε 1.925.904, είχε κάνει peak τον Ιανουάριο του ’15 με 2.245.978 ψήφους. Ητοι, ας πάρουμε τον Γενάρη για σύγκριση, κέρδισε 1.930.313 νέους ψηφοφόρους.

Πού τους βρήκε, τους γέννησε;

Αγνοώντας τα γεγονότα των πρώτων μηνών του ’15 (εκλογές, διαπραγμάτευση, δημοψήφισμα, νέες εκλογές), τον Σεπτέμβριο εκείνο του έτους ο Αλέξης Τσίπρας είχε να διαχειριστεί ένα κόμμα που θα συγκυβερνούσε με ένα δεξιό, με ακροδεξιά και εθνικιστικά γνωρίσματα, κόμμα, τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου και είχε οδηγηθεί στου Μαξίμου με ψήφους του Κέντρου.

Ό,τι κι αν γινόταν στην πορεία, η διαχείριση απαιτούσε λεπτό χειρισμό. Διαχείριση μια «δεξαμενής» ψηφοφόρων οργισμένων με όλους και με όλα. Μια ομάδα 1.925.904 ανθρώπων που, για να τους κρατήσεις και στις επόμενες, θα έπρεπε να το χειριστείς ανάλογα ως κυβέρνηση αλλά και ως κόμμα. Εξ αυτών, χάθηκαν (έστω και στις Ευρωεκλογές) 591.520 ψηφοφόροι, στο 99,26% της ενσωμάτωσης ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 1.334.384 ψήφους.

Και χάθηκαν για έναν πολύ απλό λόγο. Διότι ορισμένοι στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι στην κυβέρνηση) θεώρησαν ότι η χώρα έγινε… Αριστερή. Ότι ξύπνησε μια μέρα έχοντας τα άπαντα του Λένιν κάτω από το μαξιλάρι και το μεσημέρι διάβαζε Μαρξ. Ποτέ και πουθενά. Κι όμως το έλεγαν και, το χειρότερο, το πίστευαν κιόλας.

Και ότι μόνο το πίστευαν κιόλας αλλά λειτουργούσαν ανάλογα. Μεγαλύτερο παράδειγμα από το ότι η σκέψη του Τσίπρα για άνοιγμα στο Κέντρο «μάγκωσε» από το ίδιο του το κόμμα. Το πιο σωστό ειπώθηκε πριν καιρό: «αν δεν είχε μπει στο κόμμα μη Συριζαίοι, θα ήταν ακόμη στο 4%».

Ψέμα τρίτο: «Κυρίαρχη η Δεξιά, θριαμβευτής ο Κυριάκος»

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε, από τον Ιανουάριο ως τον Δεκέμβριο του ’15, 315.665 ψηφοφόρους και, από τότε έως τον Μάη του ’19, άλλους 591.520.

Για συγκρίσεις, τον Σεπτέμβρη του ’15 με… Μεϊμαράκη αρχηγό η ΝΔ πήρε 1.526.205 ψήφους και, στις Ευρωεκλογές του ’19, 1.859.281 ψήφους. Ητοι, κέρδος μόλις 333.076 ψήφων.

Οι αριθμοί λοιπόν δεν ψεύδονται. Στην τελευταία της εκλογική νίκη, το 2007 με Καραμανλή, η ΝΔ είχε πάρει 2.994.979 ψήφους και, δύο χρόνια μετά, στην ήττα από το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, ηττήθηκε με 10,5% διαφορά (!) αλλά έλαβε 2.295.719 ψήφους και 33,47%. Σε ήττα. Τι ποσοστά έλαβε η ΝΔ στη νίκη των Ευρωεκλογών; 33,12%! Μικρότερο κι από τη συντριπτική ήττα του ’09.

Για μια κυριαρχία μιλάμε πλέον; Για ποιον… θρίαμβο; Κι αν οι δημοσκοπήσεις λένε αλήθεια, η συσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας σε αυτές τις αρχαιρεσίες άγγιξε το 92-93%, άρα σε φουλ συσπείρωση ίσα που φτάνει τα 2 εκατ. ψηφοφόρους επί συνόλω 10.011.878 εγγεγραμμένων (!). ΟΚ, εξ αυτών την Κυριακή οι 5.876.613 πήγαν στην κάλπη (συμμετοχή: 58,7%).

Για το κλασικό κόμμα συσπείρωσης της χώρας, οι εν λόγω αριθμοί το να προκαλούν ενθουσιασμό και θριαμβολογία, το θεωρείς και γραφικό…

Η Νέα Δημοκρατία δεν νίκησε την Κυριακή, απλώς επέτρεψε στον ΣΥΡΙΖΑ να ηττηθεί. Και ήταν πάρα πολύ εύκολο, είναι ενδεικτικό ότι άφησε τον Τσίπρα να πνιγεί εκλογικά στις Πρέσπες δίχως να πάρει μία επίσημη θέση για το θέμα και την ονομασία. Ούτε μία.

Η ΝΔ απλά έκκανε ένα βήμα προς την εξουσία. Διότι ουδείς εγγυάται ότι θα κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Κι αν δεν κάνει (παίζει ως σενάριο), κι αν δεν βρει κόμμα να συνεργαστεί (στο Κίνημα Αλλαγής, «ζεστοί» σε τέτοιο ενδεχόμενο δεν μου δείχνουν), τότε πάμε σε νέες εκλογές, με απλή αναλογική, άρα υποχρεωτικά συγκυβέρνηση. Απλά και ξεκάθαρα:



Ψέμα τέταρτο: «Ο λαός έκανε λάθος»

Όσα χρόνια θυμάμαι εκλογές, το ίδιο ακούω. Έκανε λάθος ο λαός το ’81 που έφερε τον Ανδρέα στην εξουσία, πρόσωπο που είχε την εξουσία στα χέρια του (ως διάδοχος στην Ενωση Κέντρου) αν δεν γινόταν η Χούντα του ’67. Εκανε λάθος στο «βρώμικο ‘89» με τον Μητσοτάκη. Έκανε λάθος με τον Σημίτη, με τον Καραμανλή, με τον Γιώργο Παπανδρέου, με τον Τσίπρα, κάνει και πάλι λάθος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Sorry, ο λαός δεν κάνει ποτέ λάθος. Μας το… σερβίρουν στα σχολεία, αν θυμάστε, ότι έκανε λάθος το ’20 όταν δεν ψήφισε Βενιζέλο και ακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή (η οποία, και με Βενιζέλο, δεδομένη ήταν, απλά ίσως αργούσε μερικά χρόνια).

Λάθη κάνουν οι πολιτικοί. Κι όταν δεν κάνουν ή δεν φέρουν 100% ευθύνη, πληρώνουν την τραγική επικοινωνιακή τους πολιτική.

Ασχέτως αν συμφωνώ με τη Συμφωνία των Πρεσπών ή όχι, ρίχθηκε το γάντι στον λαό ή έγινε μια σύγκλιση όλων των πολιτικών αρχηγών ώστε ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του; Όχι.

Με την τραγωδία στο Μάτι, εμμένω ότι ήταν ένα συλλογικό λάθος επειδή ταυτόχρονα βρέθηκαν στις θέσεις τους πάρα πολλοί ανίκανοι. Τι έμεινε; Ότι φταίει η κυβέρνηση τόσο, ή το πώς χειρίστηκε το ίδιο βράδυ το θέμα με το υποκριτικό σόου μπροστά στις κάμερες;

Μεγαλύτερο παράδειγμα από τον Παύλο Πολάκη δεν υπάρχει. Τι κι αν είχε πρακτικά και ουσιαστικά δίκιο στα περισσότερα εξ όσων είπε; Αφέθηκε να μιλά λες και είναι στο μαντρί, αφέθηκε να εκτεθεί και, κατά συνέπεια, η κυβέρνηση.

Ο λαός δεν έκανε λάθος. Αρκετοί δεν αποφάσισαν τις τελευταίες ημέρες να μην ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Από την κωλοτούμπα του ’15 το είχαν πάρει απόφαση.

Συν ότι, ο άγραφος νόμος των κυβερνήσεων των μνημονίων, να συνεχίζεται: καμία δεν επανεξελέγη. Καμία.

Ο λαός δεν έκανε λάθος. Θα δώσει την ευκαιρία στον Μητσοτάκη, ως οφείλει. Και είναι νομοτέλεια ότι, σε 3-4 χρόνια, θα δώσει την ευκαιρία στον… επόμενο. Φυσικά του Κέντρου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το καλύτερο link για live stream

Ανάλυση, δεδομένα και λάθη στο Μακεδονικό ζήτημα

10+1 συμπεράσματα από τις #ekloges2019