Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πες αντίο στην Ευρώπη που ήξερες


Αν και ελέω… Ελλάδας η ΕΕ έχει τους μηχανισμούς οικονομικής υποστήριξης ακόμη και για μια πανδημία, τέλος του ευρώ δεν είναι πια ένα απλό σενάριο...

Ολα, κάποτε, τελειώνουν. Ολα. Είναι νομοτέλεια. Και η αδιανόητη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, ως χώρα, ως πλανήτης, ως μια παγκόσμια κοινότητα, θεωρώ ότι θα αλλάξει δια παντός συνήθειες και καταστάσεις που θεωρούσαμε δεδομένα. Καταστάσεις της καθημερινότητας και δεν εννοώ αν θα υπάρχει περιορισμένη πρόσβαση, για πολύ καιρό, σε χώρους όπου συγχρωτίζεται αρκετός κόσμος, όπως τα σούπερ μάρκετ ή, ακόμη ακόμη, και… τα γήπεδα.

Το πρώτο τέλος αχνοφαίνεται: είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, η Ευρωπαϊκή Ενωση μετράει αντίστροφα. Διότι, όταν δημιουργήθηκε, είχε στόχο να υποστηρίξει τα κράτη μέλη και όχι να τα καταστρέψει. Και σε τούτο έπαιξε ρόλο… η Ελλάδα.

 Το 2011 η χώρα μας έφτασε πιο κοντά από ποτέ στο Grexit: το απέτρεψε η ίδια η ΕΕ η οποία δεν είχε δημιουργήσει τους μηχανισμούς εκείνους για να αντέξει μια ζημία της τάξεως του 1 τρισ. ευρώ, υπολογιζόμενα και τα μνημόνια στα οποία θα έμπαιναν τουλάχιστον τέσσερις χώρες-δανειστές μας. Ηταν μια χρυσή ευκαιρία για μια τίμια συμφωνία επιβίωσης, ας όψεται η τότε κυβέρνηση. Το 2015 όμως, με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και την αλλαγή του πολιτικού status quo στη χώρα, η ΕΕ ήταν έτοιμη. Σε περίπτωση Grexit δεν θα έχανε ούτε ευρώ, ουδείς θα ζημιωνόταν, εξ ου και άκουγε βερεσέ τα περί… σκισίματος μνημονίων. Ηταν έτοιμη, έχοντας δημιουργήσει μηχανισμούς αλλά και δεξαμενές χρημάτων για τέτοιες, δύσκολες καταστάσεις.

 Μια ανάλογη, δύσκολη, είναι και η τρέχουσα πανδημία. Κι όμως, η ΕΕ στην πιο κρίσιμη καμπή, αγνόησε ακόμη και τον «σοφό» της οικονομίας της ηπείρου και πρόεδρο της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, που ζήτησε ένεση ρευστότητας στις οικονομίες, ακόμη και διαγραφή χρεών. Θέση που υποστήριξε και το ΔΝΤ μέσω Κριστίν Λαγκάρντ. Δεν έτειναν ευήκοα ώτα όμως ο Αγκελα Μέρκελ και οι σύμμαχοί της, αρνούμενοι το αίτημα για «αμοιβαιοποίηση του χρέους» λόγω πανδημίας, την έκδοση δηλαδή ειδικών «κορωνο-ομολόγων». Η Μέρκελ αντιπρότεινε μάλιστα ενίσχυση αλλά με την υπογραφή συνακόλουθων… μνημονίων.

Ηδη Ισπανοί και Ιταλοί, που μετρούν εκατοντάδες νεκρούς κάθε μέρα, είναι στα… κόκκινα. Ηδη η Ιταλία μετρά, ως κράτος, ζημία άνω των 60 δισ. ευρώ, υπολογίστε όλη την Ευρώπη αυτή τη στιγμή πόσα χάνει από τα (προσωρινά ή μη) λουκέτα της καραντίνας. Το τέλος του ευρώ δεν είναι πια ένα απλό σενάριο και ξένοι οικονομολόγοι είναι πλέον βέβαιοι ότι η Μ.Κ. εποχή θα συνδυαστεί με μια νέα παγκόσμια οικονομία, πιθανώς ηλεκτρονική. Του Bitcoin, ίσως

Αρθρο που δημοσιεύτηκε στη «Sportday» στις 29 Μαρτίου 2020

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το καλύτερο link για live stream

Ανάλυση, δεδομένα και λάθη στο Μακεδονικό ζήτημα

10+1 συμπεράσματα από τις #ekloges2019